Wielki Piątek i Wielka Sobota stajemy przy krzyżu i przy Grobie Pańskim z prostym, ale głębokim wyznaniem: wierzę. Wierzę, że krzyż nie jest końcem, lecz początkiem nadziei, że w cierpieniu objawia się miłość silniejsza niż śmierć. Adorując krzyż, w ciszy serca oddajemy cześć Temu, który oddał za nas życie, ucząc się pokory i wdzięczności.
Czuwanie przy Grobie Pańskim jest czasem trwania przy Chrystusie w milczeniu i modlitwie. To chwila zatrzymania, w której nasze „wierzę” dojrzewa i umacnia się, nawet jeśli towarzyszy mu niepewność czy smutek. W tej ciszy uczymy się ufać, że Bóg działa także wtedy, gdy wszystko zdaje się pogrążone w mroku, i że wierzyć to znaczy czekać z nadzieją na światło Zmartwychwstania.
