Dzisiaj

Galeria

Licznik odwiedzin

Dziś
Wczoraj
w Tym tygodniu
w Zeszlym tygodniu
w Tym miesiacu
w Zeszłym miesiącu
Łącznie
255
1464
1719
8566
33669
1561355
1638253
Your IP: 54.224.155.169
Server Time: 2017-10-24 09:41:18

Historia posługi w parafii


Pismem z dnia 28 grudnia 1935 r. Biskup Kielecki Augustyn Łosiński wyraził zgodę na objęcie placówki w Kazimierzy Wielkiej przez Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Dębickich (założonego przez bł. Edmunda Bojanowskiego) w następujących słowach:

„Do przewielebnej Matki Doroty Biendara, Przełożonej Generalnej Zgromadzenia Sióstr Służebniczek MBNP w Dębicy. Chętnie zgadzam się na objęcie i prowadzenie przez siostry służebniczki ochronki dla dzieci w wieku przedszkolnym w Kazimierzy Wielkiej. Udzielam z serca błogosławieństwa pasterskiego".

+ Augustyn Łosiński
Biskup Kielecki

 

Dwa dni później, 30 grudnia 1935 r. ks. Janusz Przyłęcki – ówczesny wikariusz sprowadził siostry do Kazimierzy Wielkiej. Proboszczem był wtedy ks. infułat Lucjan Tomasik.

Siostry zamieszkały w prywatnym, parterowym domu przy ul. Głowackiego. S. Przełożona Sylwina zajęła się domem i uczyła dziewczęta robót ręcznych, a s. Kolumba prowadziła ochronkę dla dzieci w wieku od 3 do 6 lat.

W 1939 r. liczba dzieci dochodziła do 50. Sytuacja materialna sióstr była bardzo ciężka. Z pomocą przychodzili pracujący w parafii kapłani oraz rodzice dzieci, które uczęszczały do ochronki. Już od początku, z inicjatywy wikariusza ks. Janusza Przyłęckiego parafianie przystąpili do zbiórki ofiar na budowę ochronki, ponieważ w dotychczasowym lokum zaczęło brakować miejsca. Siostry od samego początku brały udział w tych staraniach. Urządzały jasełka, festyny oraz różne przedstawienia. Uzyskane w ten sposób pieniądze oddawały Komitetowi Rodzicielskiemu, który zajmował się budową ochronki. Wśród darczyńców znaleźli się Państwo Postawkowie z Odonowa, właściciele cegielni, którzy ofiarowali cegłę na budowę.

W 1939 r. siostry przeprowadziły się do nowego domu przy ul. Sienkiewicza 17. Był to również rok wybuchu II wojny światowej. W latach 1939-1945 siostry prowadziły kuchnię „Caritas". Codziennie wydawały ok. 150 obiadów dla wysiedlonych i biednych.

Po II wojnie światowej, w 1947 r. siostry podjęły naukę religii w Szkole Podstawowej nr 1 w Kazimierzy Wielkiej.

Funkcjonująca od dwudziestu lat ochronka została w 1955 r. przekształcona w przedszkole „Caritas", które w 1962 r. przejęły władze komunistyczne. Do katechizacji siostry powróciły we wrześniu 1990 r. kiedy to podjęły pracę w Szkole Podstawowej nr 1, Szkole Podstawowej nr 3 i w Stradlicach.

W styczniu 2011 r. siostry zamieszkały w domu przy ul. Sienkiewicza 6 (dawny wikariat). Miesiąc później, 25 lutego 2011 r. nastąpiło uroczyste poświęcenie nowego domu i kaplicy pw. Św. Józefa. Aktu poświęcenia dokonał bp Kazimierz Gurda, sufragan kielecki przy udziale licznie zgromadzonego duchowieństwa. W uroczystości brała również udział Przełożona Generalna, która podziękowała biskupowi za dokonanie poświęcenia oraz ks. Proboszczowi Januszowi Mularzowi za remont pomieszczeń domu i wszelką życzliwość.

9 grudnia 2015 r. podczas Mszy św. modliliśmy się za Siostry Służebniczki dziękując im za 80 lat pobytu w Kazimierzy Wielkiej. Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił Biskup Kielecki Jan Piotrowski - PRZECZYTAJ WIĘCEJ

Obecnie w naszej parafii posługują 3 siostry, które aktywnie włączają się w życie parafialne - opiekują się chorymi i biednymi w domach prywatnych oraz dbają o czystość szat liturgicznych i zdobienie kwiatami kościoła parafialnego.